ورق های تنهایی من

تمام روز در آیینه گریه می کردم ...

بهار پنجره ام را ...

به وهم سبز درختان سپرده بود !!!

هیس !

صحبت از  دلتنگی و

بود و نبود و

حتی دوست داشتن ،

بماند برای بعد !!!

حالا فقط

آهسته در گوشم  بخوان  ...

              صدایش را شنیدی امروز !!!

همین ...

با کلمات بازی نمی کنم ...

               یک راست می روم سراغ همان حرفِ دل ،

                   دلتنگتم آرامِ دلم !

        همین ...

جا مانده است چیزی جایی ...

   که هیچ چیز دیگر ...

              هیچ وقت ،

                جایش را پر نخواهد کرد  !!!

گیج گیجم ...

به آیینه نگاه می کنم ...

 هیچی از نیکو نیست !!! سیاه ِ سیاه ...

بعد از حرفهای تو !!!

هفت روز مونده به رفتنم ،

 هفتا گلم شد شش تا !!!

خیلی اتفاقی !!!

و این و می شه به حساب خیلی چیزا گذاشت !!!

می دونم ...

 دیگه دوسم نداری ...

مبارک هم نباشه ...

به شادی بگیرین ...

 که رسیدم به آخر خودم !!!

بازم یه تکرار ...

بازم ت وِّ ل د !!!

تموم شد !!!

از بس توهّم پاک تو را بغل کردم ،

تهوعم آمد ...

 بیا تو را که سر تا پا کثافتی ...

بازم ... همین !